Commissie - Kite

Kiter Chiefs


Nick Nortier : Voorzitter
Juliëtte Fredriksz : Secretaris
Suzanne Mannaart : Fiscus
Pijke Dorrestein : Communicatie
Evelien van der Vinne & Tessa Raams: PR/Sponsoring, M&M
Joris Romeijn: Materiaal
Laura de Jonge: Begeleider

Er heerste schaarste. De eens zo omvangrijke en machtige bizonpopulatie stond nu, door overbejaging, op het punt van instorten. Een voedselcrisis van epische proporties stond voor de deur. De wanhoop was groot onder de hongerige indianenstam. De enige bron van voedsel die nog resteerde waren de zee-bizons, welke in een nabij gelegen baai foerageerden. De stam wist al sinds het begin der tijden van de aanwezigheid van deze mystieke wezens, maar nog nooit was het gelukt er één te vangen. Het waren de stamoudsten, welke later bekend zouden staan als de Kiter Chiefs, die tijdens het roken van een met een raar goedje gevulde vredespijp met de oplossing kwamen. “Er zal op zee gejaagd worden met board, vlieger en speer”.

Tijdens de daaropvolgende Pow Wow ging de vredespijp weer aan en dansten de Chiefs rond bestuurstotempaal Laura, totdat opperchief Nick de leiding greep en iedereen om zich heen verzamelde. “Optische telecommunicatist Pijke, verstuur jij zo nu en dan rooksignalen zodat de stam weet wat er gaande is!”. Terwijl dit gebeurde ging materialist Joris aan de slag met huiden, hout en pezen om de Chiefs te voorzien van verdomd imposante vliegers en mieters snelle boards. Wat er toen nog nodig was, was wind. Helaas was de wind toentertijd best wel mediocre, totdat big spender Suzannegenoeg offers bracht om de windgoden tevreden te stellen. Moeilijk harde wind woei nu door de baai. Tijdens al deze bezigheden was journalist Juliëtte bezig met het schrijven van de toen al legendarische notulen, zodat de volgende generaties het werk van de Chiefs zouden kunnen voortzetten. Om ervoor te zorgen dat er genoeg stam-members waren om de jacht tot een succes te maken, begonnen expressionisten Evelien en Tessa meteen met maken van grotschilderingen, die tot in de lengte van dagen behouden zouden blijven, zodat men zich nu nog steeds kan vergapen aan deze prachtige kunstwerken.

Toen alle voorbereidingen getroffen waren verzamelde de uitverkorenen zich rond de baai, om vervolgens te beginnen aan de allereerste kite-sessie in de geschiedenis van de mens. En het was episch, zo episch zelfs dat sommigen niet meer terugkeerde naar land maar als een stel apaten dagenlang ondoorbroken doorgingen om zo uiteindelijk een met hallucinaties gepaard gaande verdrinkingsdood tegemoet te gaan. Degenen die wel sterk genoeg bleken en deze verleiding konden weerstaan, keerde terug met gruwelijke hoeveelheden zee-bizon. Een voedselcrisis bleef uit, de stam was in extase. Ook de medicijnman was overtuigd en zegende de Chiefs met een eeuwige stoke, zodat er nog buitenaards harder gekite en gejaagd kon worden. De Chiefs hadden echter wel geleerd van de overbejaging van de gewone bizon en besloten er alles aan te doen de zee-bizons duurzaam te vangen. Zo kon de stam zich generatie op generatie van voedsel voorzien. Lang leefde ze voort in vrede en harmonie.......

….....En toen kwam Columbus met z'n home-boys.